Protestantyzm – wiara i różnorodność Kościołów
Protestantyzm obejmuje wiele Kościołów wywodzących się z reformacji i późniejszych ruchów odnowy. Łączy je chrześcijańska wiara, lecz różnią się nauczaniem i sposobem organizacji.
Definicja w skrócie
Rodzina tradycji chrześcijańskich wywodzących się z reformacji oraz późniejszych ruchów odnowy, podkreślających autorytet Biblii i zbawienie z łaski przez wiarę.
Protestantyzm to zbiorcza nazwa wielu tradycji chrześcijańskich związanych historycznie z reformacją XVI wieku i późniejszymi ruchami odnowy. Obejmuje między innymi luteran, chrześcijan reformowanych, metodystów, baptystów i zielonoświątkowców. Nie tworzy jednego Kościoła z centralnym zwierzchnikiem. Dlatego na pytanie, w co wierzą protestanci, trzeba odpowiadać przez wskazanie wspólnych zasad oraz różnic między wyznaniami.
Pochodzenie i główne nurty
Początki protestantyzmu wiążą się z działalnością reformatorów takich jak Marcin Luter, Huldrych Zwingli i Jan Kalwin. Ich spory z ówczesnym Kościołem katolickim dotyczyły zbawienia, autorytetu religijnego i praktyk kościelnych. Z reformacji wyrosły odrębne wspólnoty, a następne stulecia przyniosły dalsze podziały oraz nowe ruchy religijne.
Anglikanizm często uwzględnia się w szerokim opisie protestantyzmu, choć zachowuje własną tożsamość oraz silne elementy tradycji katolickiej. Niektóre wspólnoty określają się przede wszystkim nazwą własnego wyznania. Termin „protestanci” jest więc przydatną kategorią historyczną, lecz nie zastępuje poznania konkretnego Kościoła i jego wyznania wiary.
Biblia jako kryterium nauczania
Charakterystyczny jest nacisk na nadrzędny autorytet Pisma Świętego, ujmowany w formule sola Scriptura. Nauczanie kościelne ma podlegać ocenie w świetle Biblii. Nie oznacza to, że wszyscy protestanci odrzucają dawne wyznania wiary, teologię czy tradycję liturgiczną. Wiele Kościołów zachowuje katechizmy i dokumenty wyznaniowe, które porządkują interpretację tekstów.
Czytanie Biblii nie prowadzi wszędzie do takich samych wniosków. Wspólnoty różnią się metodami interpretacji, rozumieniem niektórych fragmentów i sposobem odnoszenia ich do współczesnych pytań. Określenie „biblijny” samo w sobie nie wyjaśnia więc całej doktryny danego Kościoła. Potrzebna jest także informacja o jego tradycji teologicznej.
Łaska i wiara
Reformacyjny nacisk na zbawienie z łaski przez wiarę wyraża przekonanie, że człowiek nie może zasłużyć na przyjęcie przez Boga własnymi osiągnięciami. Szczególną rolę odegrała tu luterańska nauka o usprawiedliwieniu. Wiara oznacza zaufanie Bożej obietnicy w Chrystusie, a nie jedynie uznanie, że Bóg istnieje.
Z tej zasady nie wynika obojętność wobec czynów. W luterańskim objaśnieniu dobre uczynki są owocem wiary i służą bliźnim, choć nie stanowią sposobu kupowania zbawienia. Podobny temat podejmują inne tradycje protestanckie, używając własnych pojęć. Różnice w rozumieniu łaski, wolności i uświęcenia wymagają dokładniejszego opisu niż jedno wspólne hasło.
Chrzest i Wieczerza Pańska
W wielu Kościołach protestanckich szczególne miejsce zajmują chrzest i Wieczerza Pańska. Nie wszyscy jednakowo wyjaśniają ich charakter ani nie wszyscy posługują się słowem „sakrament” w tym samym znaczeniu. Jedne wspólnoty chrzczą dzieci, inne wiążą chrzest z osobistym wyznaniem wiary. Różnią się też formą udzielania chrztu.
Nieprawdziwe byłoby twierdzenie, że wszyscy protestanci uznają Wieczerzę Pańską wyłącznie za symbol. Luteranie wyznają rzeczywistą obecność Chrystusa, ujmując ją inaczej niż katolicy. Inne nurty mocniej akcentują obecność duchową albo pamiątkę. Ta różnorodność pokazuje, dlaczego pojedynczej praktyki jednego zboru nie można przenosić na cały protestantyzm.
Wspólnota i życie religijne
Nabożeństwa mogą mieć ustaloną liturgię lub bardziej swobodny przebieg. Zwykle ważne miejsce zajmują kazanie oparte na Biblii, modlitwa i śpiew. Powszechne kapłaństwo wierzących podkreśla odpowiedzialność całej wspólnoty za życie wiary. Nie oznacza automatycznego braku duchownych: Kościoły ustanawiają pastorów i inne osoby pełniące określone posługi.
Organizacja może opierać się na biskupach, synodach albo samodzielności lokalnych zborów. Odmienne są również niektóre stanowiska etyczne i zasady powierzania urzędów. Protestantyzm łączy z innymi tradycjami chrześcijańskimi centralne miejsce Jezusa Chrystusa i Ewangelii. Odrębność wyznaniowa dotyczy konkretnych nauk i struktur, a nie przynależności do chrześcijaństwa.
Źródła
- Harvard Pluralism Project: protestantyzm pluralism.org
- Harvard Pluralism Project: rozwój ruchów protestanckich pluralism.org
- Musée protestant: różne tradycje protestanckie museeprotestant.org
- Kościół luterański w Danii: podstawy nauczania lutheranchurch.dk
- Musée protestant: Zwingli i spór o Wieczerzę Pańską museeprotestant.org
- Churches Together in England: chrzest i członkostwo w Kościele cte.org.uk
Teksty wyznaniowe objaśniają stanowisko konkretnej wspólnoty i nie są jedynym głosem całej tradycji.


