Słownik pojęćchrześcijaństwo

Lektor – funkcja czytania i stała posługa lektoratu

Lektor przekazuje zgromadzeniu tekst czytań biblijnych. Nazwa może oznaczać osobę wykonującą tę funkcję albo kogoś ustanowionego do stałej posługi lektoratu.

Autor: Redakcja religie.plAktualizacja: 3 min czytania

Definicja w skrócie

Osoba proklamująca czytania biblijne podczas liturgii; w Kościele katolickim także osoba ustanowiona na stałe do posługi lektoratu.

Lektor w znaczeniu religijnym to osoba, która podczas liturgii czyta zgromadzeniu wyznaczone fragmenty Pisma Świętego. W katolickim obrządku rzymskim chodzi przede wszystkim o czytania poprzedzające Ewangelię. Termin ma dwa bliskie znaczenia: opisuje wykonywaną funkcję i może oznaczać stałą posługę lektoratu, powierzaną specjalnym obrzędem. Nie każda osoba czytająca podczas mszy jest lektorem ustanowionym.

Co lektor czyta podczas mszy

Czytania należą do liturgii słowa. Ich układ wynika z lekcjonarza, czyli księgi zawierającej teksty biblijne przeznaczone na poszczególne dni i celebracje. Lektor odczytuje wyznaczony fragment z ambony, a zgromadzenie słucha. Nie wybiera dowolnego utworu o tematyce religijnej i nie zastępuje tekstu biblijnego własnym streszczeniem.

Ewangelia w zwykłym porządku mszy jest powierzona diakonowi lub kapłanowi. Lektor może natomiast podać intencje modlitwy powszechnej, a gdy nie ma psalmisty, wykonać psalm responsoryjny zgodnie z przewidzianym porządkiem. Odrębność tych zadań wyjaśnia, dlaczego jedna osoba nie musi czytać wszystkich tekstów wypowiadanych z ambony.

Dlaczego przygotowanie obejmuje więcej niż dykcję

Dobre wykonanie czytania wymaga rozumienia zdań, nazw własnych i miejsca fragmentu w księdze biblijnej. Przygotowanie pomaga rozpoznać, czy tekst jest opowiadaniem, napomnieniem, modlitwą czy wypowiedzią prorocką. Wcześniejsze przeczytanie go na głos pozwala zaplanować oddech oraz pauzy bez zmieniania sensu przekazu.

Wyraźna wymowa, spokojne tempo i właściwe użycie mikrofonu służą słuchaczom. Czytanie nie powinno zamieniać się w pośpieszne wykonanie obowiązku ani w przedstawienie, w którym najważniejszy staje się głos wykonawcy. Przewidziana po tekście cisza daje zgromadzeniu czas na przyjęcie usłyszanego słowa. Te umiejętności łączą technikę mówienia z rozumieniem charakteru liturgii.

Funkcja lektora a ustanowiony lektorat

Do wykonania czytania można wyznaczyć odpowiednio przygotowaną osobę świecką. Jest to inna sytuacja niż przyjęcie stałej posługi lektoratu. W parafialnym języku lektorami nazywa się również osoby po kursie czytania liturgicznego; sama nazwa kursu lub obrzędu błogosławieństwa nie przesądza jednak o ustanowieniu do posługi w ścisłym znaczeniu.

Stały lektorat zakłada szerszą formację i trwałą odpowiedzialność za służbę słowu. W dokumentach kościelnych wiąże się także z osobistym poznawaniem Biblii i pomaganiem innym w spotkaniu z jej treścią. Nie jest sakramentem święceń. Może stanowić etap przygotowania do święceń, lecz może być również samodzielną posługą osoby świeckiej.

Czy lektorem może być kobieta

Kobiety od dawna wykonują czytania liturgiczne na podstawie powierzenia tej funkcji. Dokument Spiritus Domini z 2021 roku otworzył im także dostęp do ustanowionych posług lektoratu i akolitatu. Rozróżnienie jest istotne: zmiana dotyczyła stałego ustanowienia, a nie pierwszego dopuszczenia kobiet do odczytywania czytań podczas mszy.

Konferencja Episkopatu Polski ogłosiła w 2021 roku wymagania dla kandydatów i kandydatek do stałych posług, niebędących kandydatami do święceń. Obejmują one dojrzałość i odpowiednie przygotowanie. Zasady te należy odróżniać od przygotowania młodej osoby do funkcji czytania w parafii: podobna czynność liturgiczna może mieć inną podstawę organizacyjną.

Lektor a kaznodzieja i osoba prowadząca nabożeństwo

Lektor przekazuje tekst biblijny, natomiast homilia jest jego objaśnieniem w ramach liturgii. W obrządku rzymskim podczas mszy homilię wygłasza kapłan lub diakon. Odczytanie fragmentu Pisma nie daje samo w sobie zadania głoszenia homilii ani przewodniczenia Eucharystii. Te funkcje pozostają rozróżnione nawet wtedy, gdy wykonuje się je z tego samego miejsca.

Określenia dotyczące czytających występują również w innych tradycjach chrześcijańskich, lecz zakres posługi może się różnić. Przy opisie konkretnego nabożeństwa warto wskazać wspólnotę i rzeczywiste zadanie danej osoby. W polszczyźnie słowo lektor ma ponadto znaczenia świeckie, dlatego w słowniku religijnym dopowiedzenie „w kościele” od razu porządkuje zakres hasła.

Źródła

  1. USCCB: lektor podczas mszy usccb.org
  2. USCCB: czym jest lekcjonarz usccb.org
  3. Franciszek: Spiritus Domini vatican.va
  4. KEP: stały lektorat i akolitat episkopat.pl
  5. Paweł VI: Ministeria quaedam vatican.va

Teksty wyznaniowe objaśniają stanowisko konkretnej wspólnoty i nie są jedynym głosem całej tradycji.